به دنيا زياد شود دورى از خدا و رحمت او را بسيار نصيب برد . و فرمود - هر عملى بر صاحبش و بال است مگر علم با عمل و فرمود سخت‌ترين عذاب روز قيامت براى عالمى است كه از علمش نتيجهء نبرد . و فرمود - مثل انكه به ديگران آموزد و خود بهرهء نبرد ، مثل فتيله‌ايست كه به ديگران نفع دهد و خود بسوزد ، و در روايتى است كه مانند چراغ است و فرمود - علماء اين امت دو دسته‌اند . نخست آن‌كس كه دانش نصيب برده و بلاعوض به ديگران تعليم دهد ، براى اين كس ماهيان دريا و جنبندگان صحرا و مرغان هوا آمرزش خواهند ، و چون بصحراى قيامت درآيد ، بزرگ صاحب جاهى است كه موقعيت پيمبران داشته باشد ، دوم - آن‌كس‌كه خداوند دانشش روزى فرموده و او بخل ورزد كه به بندگان خدا فرادهد ، بلكه در ازاء آموزش پاداش طمع كند روز قيامت لجامى از آتش بر دهان او افكنند ، و منادى ندا كند : اينست آن عالمى كه خدا او را دانش روزى فرمود ، و او بخالت كرد كه بمردم بياموزد ، و در مقابل اجر و مزد طلب ميكرد ، وان عالم بدين حال بسر برد تا مردم از حساب فارغ شوند . و فرمود - علم دو بخش است ، بخشى است در دل كه : او علم نافع است ، و بخشى است در زبان كه : او برهان خدا است بر فرزند آدم . و فرمود - من بر امة مؤمن و مشرك خود هراسان نيستم ، زيرا مؤمن را ايمان او جلوگير است ، و مشرك را كفر او كافيست ، بلكه خائفم بر شما مردم منافق كه : معروف را بمردم مىآموزيد و خود منكر را عمل ميكنيد و به كار مىبنديد .